Tijdens dit schrijven zijn we in het prachtige Hoi An, waar het nu helaas met bakken uit de lucht valt. Geen beter weer om een weblog te schrijven dan dit! Winter in Vietnam betekent regen, veel regen, en af en toe zon! Poncho's zijn aangeschaft ;)

Ons vorige verhaal eindigde bij het aankomen in de stad Ninh Binh. We deden deze stad aan omdat de omgeving rond de stad heel mooi scheen te zijn. We kwamen er binnen een uur al achter dat de stad zelf niets te bieden had, zelfs een leuk restaurant was niet te vinden. Dan maar eten in ons guesthouse, wat prima was. De volgende dag wilden we de omgeving van Tam Coc bekijken, een dorpje vlakbij. Je kon een excursie daarheen boeken, maar wij eigenwijze reizigers houden niet zo van achter de groep aanhobbelen, dus huurden we weer een scooter zodat we lekker ons eigen plan konden trekken. Erwin heeft de smaak te pakken ja! De rit naar Tam Coc was maar een paar kilometer, waar we wel ook nog even over de snelweg moesten... Als je claxon het maar doet, dan ben je hier in Vietnam redelijk veilig! Onze claxon deed het helaas niet!

Tam Coc is een gebied van karstgebergten, te midden van rijstvelden. Bij aankomst in het dorp kon je aan de rivier een kaartje kopen wat toegang gaf tot een roeibootje waar je met 2 personen in kon. Vietnamese vrouwen, compleet met puntige rieten hoed, roeiden deze bootjes twee uur lang rond (met hun voeten!!). Over de rivier voer je door een sprookjesachtig landschap van bergen en rijstvelden. Een aantal keer moesten we door een lange en erg lage grot varen om aan de andere kant van de berg uit te komen. Het was echt fantastisch! Het was die dag ook nog mooi weer met een zonnetje, wat wil je nog meer. Na het boottochtje zijn we weer richting Ninh Binh vertrokken.

Omdat we nog wel zin hadden in wat meer natuur, hadden we besloten om naar Cuc Phuong te gaan. Het grootste natuurpark van Vietnam, en ook het oudste. Het lag op 45 km van Ninh Binh. Ook deze rit hebben we per scooter gedaan. De rit er naar toe was echt geweldig, langs dorpjes, bergen en rijstvelden waar mensen hard aan het werk waren. We hebben zelfs nog een man gezien die het land aan het omploegen was, en natuurlijk niet met moderne machines, maar met een houten ploeg getrokken door een koe! De tijd leek hier wel stil te hebben gestaan. Geen toerist te zien, die gingen natuurlijk allemaal met een georganiseerde busreis!

Na de lange rit en met behoorlijk wat spierpijn (zo'n scooter is toch niet heel comfortabel voor lange ritten...) kwamen we aan in het park. We konden in het park overnachten in bungalows aan het meer, heel leuk! Die dag hebben we niet veel meer gedaan, en in zo'n park begint de nacht ook vroeg, het restaurant ging vroeg dicht en verder is er natuurlijk niets te beleven. De volgende dag hebben we eerst 20 km naar het midden van het park gereden om van daaruit een trekking van 8 km te doen. De tocht ging helemaal de bossen in, en af en toe was het flink klimmen! Daar kregen we het wel lekker warm van, want het was KOUD daar! Na twee en een half uur gelopen te hebben kwamen we weer bij het beginpunt en daar hebben we geluncht, waarna we weer de terugreis van 65 km naar Ninh Binh aanvaarden. Daar namen we de nachtbus die ons naar onze volgende bestemming Hué zou brengen. Van Kerstavond hebben we dus niet veel meegekregen.

Een behoorlijk hobbelige rit van ruim 12 uur later waren we 's ochtends rond 9.00 uur in Hué. En het regende! Met onze slaperige hoofden hebben we een guesthouse genomen die dichtbij was, maar vreselijk koud en tochtig. Na gedoucht en nog een paar uur geslapen te hebben, vonden we het een goed idee om even verder te zoeken naar een beter hotel. Zeker ook vanwege het weer, want veel konden we niet buiten doen. We vonden een heel mooi en toch betaalbaar hotel, waar het niet koud was en waar het raam dichtkon, jeej! De kamer had ook nog een grote tv waar de hele dag films op waren én de kamer had een bad! Een prima plek als het zulk weer is. We besloten per direct te verhuizen naar dit hotel. Het was ook eerste Kerstdag, dus 's avonds besloten we lekker uitgebreid uit eten te gaan. We kozen een Italiaan die goed scheen te zijn. En dat klopte! Heerlijk eten en erg goeie wijn, en als toetje tiramisu, een prima kerstdiner!

Tweede Kerstdag was het gelukkig droog en konden we de stad verkennen en wat sight-seen-en. Hué heeft nog een oude citadel met een stadsmuur, en daar binnen ligt het voormalige verblijf van de keizer. Een enorm complex met gebouwen en tuinen, erg mooi. Verderop was ook nog een markt, waar Roos natuurlijk weer even moest kijken. De verkopers waren lichtelijk opdringerig, maar dat is de manier waarop ze hier (in zuid-Vietnam) handel drijven. Gewoon vriendelijk lachen en doorlopen werkt meestal prima. Dat ze dan nog 20 meter achter je aan lopen, moet je dan maar negeren ;)

De volgende dag regende het weer, een vreselijke miezer waardoor de hele stad in een soort mist gehuld was, deprimerend. We zijn lekker binnen gebleven en hebben de hele dag films gekeken in bed. Ook dat kan als je op reis bent, lekker helemaal niets doen! We boekten een busticket voor de volgende ochtend om naar Hoi An te reizen, een rit van 4 uur.

De bus vertrok om 8.00 uur, het was een minibus, waar we in Laos en ook in Vietnam niet erg goede ervaringen mee hebben gehad, maar het was de makkelijkste en ook goedkoopste manier. De minibus werd natuurlijk weer helemaal volgepropt met mensen tot de laatste stoel, en daarnaast ook alle bagage van iedereen. De bus zat propvol en je kon je benen nergens kwijt. Wij hadden nog geluk dat we vooraan bij de deur zaten, maar ook daar lagen tassen. Gelukkig duurde de rit niet lang, en we zijn ook inmiddels wel wat gewend. Verstand op nul en gaaaan!!

In Hoi An scheen de ZON! We besloten te gaan lopen met de rugzakken op zoek naar een guesthouse. Dat viel nog niet mee, dit kleine stadje zit vol met restaurants, maar hotels... Waar sliepen al die toeristen dan?! Uiteindelijk trok Roos het gewicht van haar backpack niet langer en was Erwin zo lief om naast zijn eigen zware backpack, ook die van haar te dragen! Hij kreeg veel bewonderende blikken van iedereen, bikkel! We vonden een guesthouse vlakbij het oude centrum die ook nog eens goedkoop was, we blijven toch Nederlanders he! Na het sjouwen was een douche wel noodzakelijk, en daarna zijn we het stadje gaan verkennen. Hoi An is een heel gezellig stadje met allemaal kleine straatjes en alle huizen zijn geel geschilderd, waardoor het er mediterraans uitziet. En zoals gezegd enorm veel (goede!) restaurants, een prima plek voor ons bourgondiërs!

Morgenochtend, op oudejaarsdag, vliegen wij van Danang (vlakbij) naar Ho Chi Minh City, om van daaruit meteen door te reizen naar Mui Né, een strandoord op 4 uur rijden van HCMC. Als we het weerbericht mogen geloven is het daar 30 graden en ZON, een goeie plek om oud en nieuw te vieren vinden wij!

Dat lezen jullie de volgende keer! Wij wensen jullie een goede jaarwisseling, pas op met je vingers en niet té veel drinken he ;). Doen wij ook niet!

Een dikke nieuwjaarskus van Erwin en Rosanne