Hallo lieve mensen!

Hier weer een nieuw reisverhaal van ons. Op dit moment zijn we in een heet Ayuthaya, dat voor kort nog onder water stond, maar waar het nu prima vertoeven is.

Op onze laatste dag in Bangkok hebben we een wandeling door Chinatown gemaakt die in de Lonely Planet stond. Dat was echt fantastisch, we zijn over een markt gelopen waar we weer de enige toeristen waren. Het was een supersmalle straat, en veel mensen, dus het leek wel de Kalverstraat op zaterdag! Maar natuurlijk pasten er ook scooters met allerlei handelswaar achterop doorheen. Een stuk verderop verkochten ze allerlei etenswaar, met natuurlijk ook hele eenden, vissen en orgaanvlees. Heerlijk! In een vaag eetstalletje heerlijk Chinees zitten eten, niemand sprak engels maar door in de vitrine te wijzen kom je een heel eind. Maar wat we nu precies hebben gegeten....?

Aan het eind van de wandeling stond een biertje in een guesthouse aan de rivier op de planning. We konden het in eerste instantie niet vinden, maar uiteindelijk wees een aardige vrouw ons de weg. Wat bleek, om daar te komen moesten we zeker 300 meter door het water lopen! Het water stond bijna tot aan de knieën, en we wisten niet eens zeker of dit guesthouse nog wel open zou zijn ivm de overstromingen. Gelukkig was dit wel het geval en hebben we op de achtste verdieping op een mooi dakterras een biertje gedronken met uitzicht op de Chao Praya rivier en de rest van de stad. Echt fantastisch!

Daarna zijn we door het water naar de pier 'gewaad' om de boot te nemen naar de toeristenbuurt Banglamphu, waar we eerder geweest zijn. Daar vonden we het eerst wel eens tijd voor een Thaise voetmassage na al dat lopen! Voor 2,50 euro worden je voeten een half uur (hardhandig!) gemasseerd en kan je er daarna weer tegen. Vervolgens lekker geborreld en gegeten, heerlijk bijkomen van de hitte van de dag. Toen zag Roos nog een marktkraampje met koptelefoons en ze vond dat ze er wel eentje nodig had. De koptelefoon van haar voorkeur bleek nog best aan de prijs, 750 Baht, maar afdingen is toegestaan en dat is precies waar Roos goed in is. Uiteindelijk heeft ze de koptelefoon voor 350 Baht meegekregen en noemde de verkoper haar lachend (als een boer met kiespijn) 'MAFFIA'!!!

De volgende ochtend zijn we vroeg vertrokken en hebben we een taxi genomen naar het station van Bangkok. Tot onze teleurstelling, en in tegenstelling tot wat op de website van de spoorwegen vermeld stond, ging er GEEN trein naar Ayuthaya. Er werd ons verteld dat er om 17 uur wel een trein vanaf Don Muang (elders in Bangkok) naar Ayuthaya zou gaan, maar het was toen pas 10 uur 's ochtends... Zin om zo lang te wachten hadden we niet, dus hebben we gegokt op het noordelijke busstation van Bangkok, waar misschien wel bussen richting Ayuthaya zouden gaan. Maar zeker weten deden we het niet. We hebben vanaf het station de metro gepakt naar het noorden van de stad, en van daaruit moesten we nog een bus nemen naar het busstation zelf. De metro was een soort vrieskist op rails, maar gelukkig mochten we na een half uur met de metro weer een warme deken omslaan toen we op de bus stonden te wachten die ons naar het grote busstation zou brengen. Ja hoor, er gingen bussen naar Ayuthaya! Wij helemaal blij. En dat voor 48 Baht per persoon, wat neerkomt op 1,25 euro (naar boven afgerond).

De rit duurde zo'n twee uur en onderweg hebben we gezien wat de overstromingen hebben aangericht voor de lokale bevolking. Het hele noorden van Bangkok tot aan Ayuthaya staat nog onder een dikke laag water. Hele dorpen staan onder water, en dit zijn al niet de best bedeelde mensen. Het maakte enorme indruk om in het echt te zien, wat we normaal op het NOS journaal zien en het de ver-van-je-bed-show is. Onze bus moest er ook aan geloven, we hebben een paar kilometer door een halve meter water moeten rijden. Een vreemde gewaarwording.

Hier in Ayuthaya verblijven we 2 nachten en we hebben met name ruïnes van tempels bezocht die over de hele stad verspreid liggen. Gelukkig kan je hier het perfecte vervoermiddel huren: een fiets! En fietsen, dat kunnen wij Nederlanders! Het enige spannende is wel dat je hier links moet fietsen, even wennen. De ruïnes zijn echt prachtig, er staat nog veel overeind, ondanks dat de meesten rond de 600 jaar oud zijn. Normaal gesproken zijn ze 's avonds ook mooi verlicht, maar nu niet, waarschijnlijk door het vele water dat hier heeft gestaan. De stad probeert de draad weer op te pakken en je ziet veel vrijwilligers de straten schoonvegen. Er heeft hier gewoon tot twee weken geleden meer dan 2 meter water gestaan, echt bizar! Een voordeel voor ons is dat we vrijwel de enige toeristen zijn en dus de tempels voor ons zelf hebben. Helaas is het voor de lokale bewoners weinig inkomen vanuit het toerisme. Wij dragen ons steentje bij door de lokale bevolking te spekken met onze eet- en drinkbehoeftes en goede fooien.

Vanavond nemen we de nachtbus naar Chiang Mai. Kostte maar 12,50 euro pp en daarvoor krijg je een airco bus mét toilet (je vraagt je af hoe die eruit ziet, maar goed) en 12 uur later sta je in Chiang Mai. We zijn heel benieuwd en verheugen ons erg op deze stad, die kleinschalig is maar waar een super-sfeer schijnt te hangen. We zouden oorspronkelijk eerst nog een tussenstop maken in Sukhotai, maar we hebben genoeg tempelruïnes gezien, dus we slaan dit stadje over.

Of Chiang Mai echt zo'n vette plek is, lezen jullie de volgende keer!

Tot snel, een dikke kus van Erwin en Rosanne